ပထမအရွယ်မှာ ပညာရှာ မပျက်မကွက် ကျောင်းသို့တက်

ပထမအရွယ်မှာ ပညာရှာ မပျက်မကွက် ကျောင်းသို့တက်

လူဟူ၍ ဖြစ်လာပြီးသည်နှင့် ပထမအရွယ်မှာပညာရှာကြရခြင်းသည် မိမိဘာသာရှင်သန်ရပ်တည်ရမည့် ဘဝခရီးအတွက် ပြင်ဆင်ကြရခြင်းဖြစ်သည်။ ပညာမရှာ၍ ပညာမပါခဲ့သည်ရှိသော် ဘဝခရီးကိုစမ်းတဝါးဝါးနှင့် လျှောက်လှမ်းကြရမည်။ ရှင်သန်ရပ်တည်နိုင်ရန် ခက်ခဲလိမ့်မည်။ အပြောကျယ်လှသည့် လောကဟူသည် ပညာမဲ့သူအဖို့ လွန်စွာကျဉ်းမြောင်းကာ မှောင်မိုက်၍လည်းနေမည်ဖြစ်သည်။

ပညာဟူသည် မသိခြင်းဟူသော မောဟအမှောင်ကို ဖယ်ရှားရှင်းလင်းနိုင်သော ဉာဏ်အလင်းဖြစ်ခြင်းကြောင့် “ပညာသမာ အာဘာ နတ္ထိ - ပညာနှင့်တူသော အလင်းရောင်သည် မရှိ” ဟူ၍ မြတ်စွာဘုရားရှင်က ဟောကြားတော်မူခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ ပညာကိုသင်ယူကြမှသာ ပညာတတ်တစ်ယောက်အဖြစ်နှင့် လူ့ဘဝတွင် ရှင်သန်ရပ်တည်နိုင်ရန် လိုအပ်သော အသိပညာ၊ အတတ်ပညာနှင့် နည်းပညာကျွမ်းကျင်မှုတို့ကို ရရှိနိုင်မည်ဖြစ်သကဲ့သို့ အမှားနှင့်အမှန်ကို ခွဲခြားဆင်ခြင်နိုင်မှု၊ အခက်အခဲနှင့်ပြဿနာများကို မှန်ကန်သည့်နည်းလမ်းဖြင့် ဖြေရှင်းနိုင်မှု၊ ထိုးထွင်းသိမြင် တီထွင်ကြံဆတတ်မှု၊ အများနှင့်ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်တတ်မှု၊ ဦးဆောင်ဦးရွက်ပြုနိုင်သည့် အရည်အသွေးရှိမှုစသည့် ပင်ကိုအရည်အချင်းများလည်း ပွင့်လင်းပေါ်ပေါက်လာမည်ဖြစ်သည်။

နိုင်ငံအနေဖြင့် ကြည့်မည်ဆိုပါက နိုင်ငံသားတစ်ဦး ပညာသင်ယူခြင်းသည် နိုင်ငံအတွက်အင်အားကို ဖြစ်စေခြင်းပင်ဖြစ်သည်။ အသိပညာ၊ အတတ်ပညာ၊ ကျွမ်းကျင်မှုတို့ မြင့်မားသော နိုင်ငံသားအများအပြားရှိနေမှသာ နိုင်ငံတည်ဆောက်ရေးနှင့် ကာကွယ်ရေးတို့အတွက် မဖြစ်မနေလိုအပ်သော အဖိုးတန်လူ့စွမ်းအားအရင်းအမြစ်ကို ရရှိနိုင်သည်။ မျက်မှောက်ကာလ ပညာခေတ်တွင် နိုင်ငံ၏အင်အားသည် ပညာပေါ်တွင် အခြေစိုက်သည့်အလျောက် နိုင်ငံတိုင်းက ပညာရေးတွင် ပိုမို၍ရင်းနှီးမြှုပ်နှံကြကာ တန်ဖိုးမြင့်မားသည့် လူ့စွမ်းအားအရင်းအမြစ်ရရှိနိုင်ရန် ကြိုးပမ်းစုဆောင်းကြခြင်းဖြစ်သည်။ မိမိတို့နိုင်ငံတွင်လည်း နိုင်ငံတော်အစိုးရက ပညာရေးကဏ္ဍတွင် ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှုများကို ထူးထူးခြားခြားမြှင့်တင်ကာ နိုင်ငံတော်၏ အနာဂတ်အတွက် အဖိုးတန်လူ့စွမ်းအားအရင်းအမြစ် ကောင်းမွန်စွာဖြစ်ထွန်းလာစေရန် ကြိုးပမ်းဆောင်ရွက်လျက်ရှိသည်။

လက်ရှိ မိမိတို့နိုင်ငံ၏ ပညာရေးအခြေအနေမှာ အားရစရာမရှိဘဲ နိမ့်ကျနေသည်ကို စိုးရိမ်ဖွယ်ရာ တွေ့ရသည်။ နိုင်ငံအတွင်းရှိ မူကြိုမှဘွဲ့ရအထိဖြစ်သော အသက် ၃ နှစ်မှ ၂၅ နှစ်အထိ အရွယ်များအတွင်း ၉ ဒသမ ၈ ရာခိုင်နှုန်း တစ်နည်းအားဖြင့် ထိုအသက်အရွယ်အပိုင်း အခြားအတွင်း လူ ၁၀၀ လျှင် ၁၀ ယောက်ခန့်မှာ ကျောင်းလုံးဝမတက်ဖူးသူများဖြစ်ကြောင်း ၂၀၂၄ ခုနှစ် သန်းခေါင်စာရင်းတွင် တွေ့ရှိရသည်။ ၃၄ ဒသမ ၁ ရာခိုင်နှုန်းမှာ ကျောင်းတက်ဖူးသူများဖြစ်ကြပြီး လက်ရှိကျောင်းတက်နေသူမှာ ၅၆ ဒသမ ၁ ရာခိုင်နှုန်းဖြစ်သည်။ ကျောင်းစတင်တက်ရောက်သူများအနက် သုံးပုံတစ်ပုံခန့်မှာ မူလတန်းပညာရေး မပြီးဆုံးမီ ကျောင်းထွက်ကြပြီး အလယ်တန်းပညာရေးမပြီးဆုံးမီ ကျောင်းသားထက်ဝက်ကျော်ကျော်တို့ ကျောင်းထွက်သွားကြသည်။ အခြေခံပညာရေးမပြီးဆုံးသေးမီမှာပင် ကျောင်းသားအများအပြား ကျောင်းထွက်နေကြခြင်းမှာ ကျောင်းသားတစ်ဦးချင်းစီ၏ အနာဂတ်အတွက်ရော နိုင်ငံ၏လူသားအရင်းအမြစ်အတွက်ပါ မကောင်းသည့် အလားအလာဖြစ်သည်။

ယနေ့ကမ္ဘာကြီးတွင် နေ့စဉ်လူမှုဘဝများ၌ နည်းပညာတို့နှင့် ထိတွေ့နေကြရပြီဖြစ်သည့်အလျောက် ပညာတတ်မြောက်ထားမှသာ အဆင်ပြေပြေ ရပ်တည်နေထိုင်နိုင်ကြမည်ဖြစ်သည်။ အနည်းဆုံးအားဖြင့် အခြေခံပညာအလယ်တန်းအဆင့်ထိ တတ်မြောက်ထားရန်လိုအပ်ခြင်းကြောင့် နိုင်ငံတော်အစိုးရက လူတိုင်း KG+9 အထိ ပြီးမြောက်အောင်မြင်ရန် မသင်မနေရသင်ကြားနိုင်ရေး ဆောင်ရွက်လျက်ရှိပြီး ကျောင်းနေအရွယ်ကလေးအားလုံး ကျောင်းတက်ရေးအတွက်လည်း နှိုးဆော်ဆောင်ရွက်လျက်ရှိသည်။ အခြေခံပညာရေးကို အခမဲ့ပညာရေးအဖြစ် ဖော်ဆောင်ပေးထားပြီး ကျောင်းအပ်နှံရေးနှင့် ကျောင်းတက်ရေးအတွက် မည်သည့်ကုန်ကျစရိတ်မှ မရှိစေရန်လည်း ဆောင်ရွက်ပေးလျက်ရှိသည်။

ယခုအခါ ကျောင်းအပ်နှံရေးသီတင်းပတ်အတွင်း ကျောင်းနေအရွယ်ကလေးအားလုံး ကျောင်းအပ်နှံကြရပြီဖြစ်သည်။ ကလေးများကျောင်းတက်ကြရခြင်းသည် ၎င်းတို့၏ အနာဂတ်အတွက်ဖြစ်သလို မိသားစုအတွက်နှင့် နိုင်ငံတော်အတွက်လည်းဖြစ်သည်။ သို့ဖြစ်ရာ မိမိတို့၏ ကျောင်းနေအရွယ်ရင်သွေးငယ်များအားလုံးကို မဖြစ်မနေပညာသင်ကြားနိုင်စေရန်အတွက် ကျောင်းတက်ရောက်နိုင်ကြစေရေး မိဘအုပ်ထိန်းသူတို့ ကိုယ်တိုင်လိုက်ပါကာ ဆိုင်ရာအတန်းများ၌ အပ်နှံကြရန်နှိုးဆော်တိုက်တွန်းအပ်ပါကြောင်း။